سکوت سازمانی

جلسه، محل تلاقی اطلاعات، اختیار و مسئولیت است. این مقاله روشی برای مشاهده مسیر طرح نظر تا تصمیم و اقدام ارائه می‌کند و نشان می‌دهد چرا سکوت یا زمان صحبت به‌تنهایی معیار مناسبی نیست.

یه روز یکی از میرزاهای حجره‌ی همسایه، بار و بندیلشو جمع کرد و رفت. میرزاها رو که می‌شناسی؟ همون حسابدارای قدیمی بازار، که از تمام دخل و خرج حجره خبر داشتن... نه فقط عدد، که آدمارو هم می‌شناختن.

وسط جلسه نشسته بودیم داشتیم یک فرآیند برای انجام کارها می‌نوشتیم که ناگهان یکی از مدیران گفت: ـ «آخه مگه می‌شه من این همه چیزو بدونم، ولی تیمم هیچی نفهمه؟ چند بار باید بگم؟! فقط خودم باید تصمیم بگیرم ظاهراً!»