چند سال پیش، پایش دیجیتال کارکنان بیشتر مخصوص مراکز تماس و انبارها بود. امروز نرم‌افزارهایی که فعالیت صفحه‌کلید و موشواره را می‌شمارند، از صفحه نمایش عکس می‌گیرند و «زمان فعال» هر کارمند را گزارش می‌کنند، با چند کلیک روی لپ‌تاپ هر کارمند دفتری نصب می‌شوند. در سازمان‌هایی که دورکاری یا کار ترکیبی دارند، این ابزارها برای مدیرانی که دیگر کارکنان را نمی‌بینند، وسوسه‌انگیزند.
پرسش اما فقط فنی نیست. ابزاری که فعالیت را می‌سنجد، لزوماً نتیجه را نمی‌سنجد؛ و کارمندی که می‌داند هر ده دقیقه از صفحه‌اش عکس گرفته می‌شود، ممکن است یاد بگیرد «فعال به نظر برسد»، نه اینکه بهتر کار کند. از سوی دیگر، برخی کارها واقعاً به ثبت دقیق زمان نیاز دارند؛ مثل پروژه‌هایی که بر اساس ساعت از مشتری صورتحساب می‌گیرند.
ما در تحریریه خانه منابع انسانی این مسئله را از چهار جایگاه نوشته‌ایم. این‌ها نقل‌قول افراد واقعی نیست؛ دیدگاه‌هایی است که بر پایه منطق هر نقش ساخته‌ایم. فقط نگاه پژوهشگر به یک پیمایش منتشرشده تکیه دارد.
پیش از خواندن نگاه‌ها، یک آزمون ساده را در ذهن داشته باشید: اگر فردا گزارش این نرم‌افزار بگوید کارمندی شش ساعت «فعال» بوده اما کارش تحویل نشده، یا دو ساعت فعال بوده و کار عالی تحویل داده، به کدام عدد اعتماد می‌کنید؟ اگر پاسخ شما «کار تحویل‌شده» است، شاید مسئله اصلی سازمان، تعریف نشدن خروجی‌هاست، نه نبود ابزار نظارت. برای تعریف شاخص‌های خروجی، شاخص‌های منابع انسانی را ببینید.
گفت‌وگو
آیا سازمان باید برای کارکنان دورکار و ترکیبی نرم‌افزار ثبت فعالیت و اسکرین‌شات خودکار نصب کند؟
نخستین دیدگاه را شما بنویسید