این موقعیت درباره نامزدی دو همکار است؛ ماجرایی تخیلی با نام‌های ساختگی که در آن یک خبر خوش، پرسشی سخت مدیریتی هم با خود آورده است.
تعارض منافع همیشه از بداخلاقی نمی‌آید؛ گاهی از شادترین خبر سال می‌آید. کار مدیر جدا کردن خط ارزیابی است، نه داوری درباره زندگی آدم‌ها.
پیش از خواندن نظر تحریریه، پاسخ خودتان را در یک جمله بنویسید.
در «طرح‌سازان پارسه» (نام تخیلی)، «سارا» و «آرش» (نام‌های تخیلی) دو کارشناس تیم طراحی‌اند و هفته پیش نامزدی‌شان را با شیرینی اعلام کردند. چارت تازه‌ای که ماه بعد اجرا می‌شود، سارا را سرپرست تیم کرده و آرش یکی از پنج زیردست او خواهد بود. هیچ‌کس شایستگی سارا را زیر سؤال نبرده؛ اما یکی از اعضای تیم آرام پرسیده: «ارزیابی آرش را چه کسی می‌نویسد؟»
ترفیع سارا، جایگاه آرش و نگرانی تیم را چطور کنار هم می‌نشانید؟
چند سرنخ برای فکر کردن
- مشکل رابطه آن دو نیست؛ مشکل این است که یک نفر هم ارزیاب باشد و هم ذی‌نفع.
- پیش از تصمیم، از خود سارا و آرش بپرسید چه راهی را منصفانه می‌دانند.
- اگر سازمان قاعده‌ای برای رابطه‌های خانوادگی در خط گزارش‌دهی ندارد، این مورد وقت نوشتن آن است.
تحلیل
نظر تحریریه خانه منابع انسانی: پس گرفتن ترفیع سارا یا تحمیل جابه‌جایی به آرش، هر دو یعنی تنبیه یک خبر خوش؛ و هزینه‌اش معمولاً گردن کسی می‌افتد که جایگاه کمتری دارد. راه منصفانه‌تر، جدا کردن خط ارزیابی از خط کار روزانه است: ارزیابی، پاداش و ترفیع آرش با مدیر یک سطح بالاتر باشد و این ترتیب برای تیم علنی اعلام شود. اگر تیم کوچک است و این جداسازی عملی نیست، انتقال را به خود آن دو پیشنهاد دهید، نه حکمش را. نکته مهم‌تر: قاعده را برای همه بنویسید، نه برای این دو نفر؛ قاعده‌ای که فقط برای یک زوج نوشته شود، مجازات خوانده می‌شود. و پرسش آن همکار را جدی بگیرید؛ اینکه بلند پرسیده، یعنی هنوز به سازمان اعتماد دارد.
موقعیت تخیلی است؛ نام شرکت و افراد ساختگی است.
گفت‌وگو
ترفیع سارا، جایگاه آرش و نگرانی تیم را چطور کنار هم می‌نشانید؟
نخستین دیدگاه را شما بنویسید