مدیر داد می‌زد: «این نیروی جدید هیچی بلد نیست!»

چند ماهی بود برای شرکتی نیروی تازه‌نفسی جذب کرده بودیم. یه روز مدیرش با حالتی طلبکارانه زنگ زد: «آقا این که هیچ کاری بلد نیست!» با تعجب پرسیدم: «مگه بهش چیزی یاد دادین که انجام نداده؟» گفت: «یعنی چی؟ مگه باید یادش بدیم؟!»

با خودم گفتم باز باید برم سراغ داستان آقاجون…

روزی از روزها، یکی از حجره‌دارهای بازار یه جوون کت‌شلواری با کراوات آورد پیش آقاجون. گفت: «این از فنی حرفه‌ای اومده، فوق دیپلم داره، کار بلده، فقط جا می‌خواد که بدرخشه!» آقاجون با لبخند گفت: «بدرخشه یا بسوزه؟!» گفت: «یعنی چی؟!» آقاجون فقط سری تکون داد و گفت: «بیاد.»

دو روز بعد، دیدم میرزا عصبانی نشسته، زیر لب می‌گه: «نه فرق پیچ‌گوشتی رو می‌دونه، نه می‌فهمه مشتری چطوری باید تحویل گرفته شه. فقط وایمیسته با ژست مدیرعامل‌ها!»

وقتی دیدم میرزا داره این‌جوری می‌گه رفتم جلو گفتم: «آقاجون، مگه نباید بهش کار یاد بدید؟» چشم‌هاش برق زد، گفت:

«هر آدمی حتی اگه پُر باشه، باید کوک شه تا با سازِ تیم هماهنگ بزنه.»

«بعضیا دنبال نیروی آماده هستن؛ انگار دارن مایکروفر می‌خرن، نه انسان!»

«مدیر خوب، هم سازنده هست، هم مربی هست، هم صبوره. مدیری که توقع داره نیروی کار بیاد و خودش شرکتو بچرخونه، همونیه که تو کشتی نشسته ولی خودش هم نمی‌دونه باد کدوم طرفیه!»

«یاد بگیر پسرم… نیرویی که امروز کاری بلد نیست، فردا گوهر می‌شه، اگه دستِ مربی، طلاگر باشه… نه فقط منتقد سرکوبگر!»

«آدم خوب، ساخته می‌شه نه شکار می‌شه. مدیر خوب، سازنده‌ست نه صیاد!»

به اون مدیر گفتم:

حتی بهترین نیروی دنیا هم باشه، اگه آموزش نبینه، مثل ماشینیه که بنزین داره ولی جاده رو نمی‌شناسه.

گفتم: «فرض کن نفر اول کنکور استخدام کردی! عالیه، ولی اگه ندونه توی این سازمان چه صنعتی داریم، چه محصولی می‌فروشیم، چه خدمتی ارائه می‌دیم، چطوری حرف می‌زنیم، چطور تصمیم می‌گیریم، چه فرهنگی بین بچه‌ها حاکمه، چه نرم‌افزاری استفاده می‌کنیم، چه رفتاری در سازمان تشویق می‌شه یا تنبیه… اون موقع فقط یه آدم باهوشه، نه یه نیروی کارآمد.»

در سازمان شما هم هستند مدیرانی که فکر می‌کنن آموزش وظیفه‌ی دیگرانه؟ یا از اونایی هستند که وقتی نیرویی تازه‌وارد می‌شه، آستین بالا می‌زنند برای ساختنش؟

تجربه تو بنویس. مشتاق خوندنشم…