تأمل در پایان روز یعنی چند دقیقه نوشتن درباره اینکه امروز چه یاد گرفتید، نه فقط چه کردید. جیادا دی‌استفانو، فرانچسکا جینو، گری پیزانو و بردلی استاتس در پژوهش «یادگیری با فکر کردن» دیدند کارکنانی که در دوره آموزش، پانزده دقیقه آخر هر روز را به نوشتن و تأمل گذراندند، در آزمون پایانی ۲۳ درصد بهتر عمل کردند. آن‌ها بخشی از این اثر را به بالا رفتن خودکارآمدی نسبت دادند: باور اینکه از پس کار برمی‌آییم.
یک توصیه پیش از شروع: پانزده دقیقه را در تقویم ثبت کنید. تأملی که «اگر وقت شد» باشد، هرگز وقت نمی‌شود.
گفت‌وگو
شما در سازمان‌تان با این موضوع چه تجربه‌ای داشته‌اید؟
یادداشت‌های دیگر یادگیری کوتاه
همه
بازبینی اهدافچالش هفت‌روزهچالش هفت‌روزه نیمه سال: بازبینی اهداف ۱۴۰۵ پیش از زمستانشش ماه از ۱۴۰۵ گذشته است. اهدافی که فروردین نوشتید، حالا یا جلوتر از برنامه‌اند، یا عقب، یا دیگر اصلاً مهم نیستند.…پیش‌خوردکارت‌های یک‌دقیقه‌ایپیش‌خورد به‌جای بازخورد: دو پیشنهاد برای فردا، نه نقد دیروزبازخورد درباره گذشته است و گذشته را نمی‌شود عوض کرد؛ برای همین بیشتر جلسه‌های بازخورد به دفاع می‌گذرند. مارشال گلداسمیت تمرینی ساده…ارزشیابی شغلتفاوت دو مفهومارزشیابی شغل و ارزیابی عملکرد: صندلی را می‌سنجید یا آدم را؟در بسیاری از سازمان‌ها «ارزشیابی» و «ارزیابی» به‌جای هم گفته می‌شوند و نتیجه‌اش جمله‌هایی است مثل «امسال ارزشیابی‌اش خوب بود، گروهش را…
نخستین دیدگاه را شما بنویسید