پرش به محتوا

دو روی سکه

پیام کاری همکار: سؤال کامل یا «سلام، هستی؟» و انتظار؟

بعضی پیام‌ها کار را جلو می‌برند؛ بعضی فقط آدم را پشت در نگه می‌دارند.

۱ دقیقه برای کارکنان و جویندگان کار گفت‌وگو

روی هر نیمه بزنید تا آن روی سکه را ببینید.

کنار یک همکار خوب؛ پیام کاری‌اش یک‌جا می‌رسد: سلام، سؤال، مهلت؛ و تو هر وقت رسیدی جواب می‌دهی.

کنار یک همکار بد؛ پیام می‌دهد «سلام، هستی؟» و تا جواب ندهی نمی‌گوید چه می‌خواهد؛ بعد هم می‌پرسد «چرا دیر جواب دادی؟»

آخرین پیامی که به همکارتان فرستادید، بی‌آنکه منتظر «بله» بماند، قابل فهم بود؟

و همکار شما به کدام رو نزدیک‌تر است؟

گفت‌وگو

شما در سازمان‌تان با این موضوع چه تجربه‌ای داشته‌اید؟

نخستین دیدگاه را شما بنویسید

نام افراد و اطلاعات محرمانه سازمان را ننویسید. ایمیل شما منتشر نمی‌شود.

یادداشت‌های دیگر دو روی سکه

همه