مدل‌های اولریش؛ نقش، ساختار و شایستگی

عنوان کارشناس را به شریک کسب‌وکار تغییر داده‌ایم، اما درخواست‌ها، اختیار و زمان او همان است. آیا مدل اولریش اجرا شده است؟ برای پاسخ، باید از عبارت کلی مدل‌های اولریش عبور کنیم و روشن کنیم درباره نقش، ساختار ارائه خدمات یا شایستگی صحبت می‌کنیم.

سه موضوعی که نباید با هم خلط شوند

تعریفچارچوب نقش می‌پرسد چه نوع مشارکتی لازم است؛ مدل عملیاتی می‌پرسد کار چگونه سازمان‌دهی و تحویل می‌شود؛ مدل شایستگی می‌پرسد افراد برای انجام آن کار چه قابلیت‌هایی نیاز دارند.

چهار نقش کلاسیک عبارت‌اند از شریک راهبردی، متخصص اداری، حامی کارکنان و عامل تغییر. این فهرست، دستور تشکیل چهار اداره نیست.

مثال کاربردی: شریک کسب‌وکار بدون فرصت مشاوره

مثالدر یک سازمان فرضی، شریک کسب‌وکار بیشتر وقت خود را صرف پیگیری درخواست‌های اداری می‌کند؛ مسیر تحویل درخواست روشن نیست و دسترسی او به اطلاعات کسب‌وکار محدود است. مسئله فقط کمبود مهارت فرد نیست؛ طراحی خدمت هم باید بررسی شود.

ابتدا نوع درخواست، مسئول تصمیم و مسیر ارجاع را مشخص کنید. سپس معلوم شود چه کاری استانداردشدنی است، کدام موضوع به تخصص نیاز دارد و کجا گفت‌وگوی مشاوره‌ای با مدیر لازم است. بعد از این تشخیص، درباره ساختار و توسعه افراد تصمیم بگیرید.

این تحلیل از نگاه سیستمی و تفکیک توانایی و فرصت انجام کار کمک می‌گیرد.

مسیر پیشنهادی بازطراحی

• نتیجه مورد نیاز کسب‌وکار و کارکنان را مشخص کنید.
• خدمات و نقاط تحویل را ترسیم کنید.
• اختیار، مسئولیت و مسیر حل اختلاف را روشن کنید.
• شایستگی‌های لازم را متناسب با کار واقعی توسعه دهید.

هشدارساختار خدمات مشترک، مراکز تخصص و پشتیبانی مستقر در کسب‌وکار، نسخه اجباری برای همه سازمان‌ها نیست. اندازه، تنوع فعالیت و نیاز خدمت اهمیت دارند.

خلاصه

پیش از گفتن «مدل اولریش»، پرسش خود را مشخص کنید. نقش‌ها، ساختار و شایستگی‌ها باید با هم مرتبط شوند، اما جای یکدیگر را نمی‌گیرند.