دو سال «عالیه»

کامران آدم بدی نبود. دو سال تمام، زیر هر گزارش پریا نوشته بود «عالیه، دستت درد نکنه». چند بار جاهایی را دیده بود که می‌شد بهتر باشد؛ اما رودربایستی کرد. نمی‌خواست بهترین تحلیلگرش ناراحت شود. تا شب ۲۳:۴۷.

ماتریس صراحت دلسوزانه

کیم اسکات بازخورد را روی دو محور می‌بیند: چقدر به آدم اهمیت می‌دهی و چقدر مستقیم چالش می‌کنی. روی هر خانه بزن:

تعارف: ادب یا مانع؟

تعارف بخشی از ادب ماست و بد نیست. مسئله وقتی شروع می‌شود که تعارف جای اطلاعات را بگیرد: «نه، خیلی خوب بود» وقتی خوب نبود. مَثَل قدیمی خودمان، راه را نشان می‌دهد:

«ولی» پاک‌کن

در جمله «کارت خوب بود، ولی…»، شنونده معمولاً نیمه اول را نمی‌شنود. «ولی» مثل پاک‌کن، تعریف را پاک می‌کند و ذهن منتظر ضربه می‌ماند.

پاک‌کن را پیدا کن