نظریه نهادی؛ چرا رویه‌های منابع انسانی شبیه‌اند؟

چند سازمان هم‌زمان عنوان شغلی تازه، سامانه مشابه یا روش ارزیابی یکسانی را می‌پذیرند. آیا همه به یک مسئله رسیده‌اند؟ شاید؛ اما توضیح دیگری هم وجود دارد. نظریه نهادی توجه را به فشارها و انتظارهایی جلب می‌کند که سازمان را به شبیه‌شدن با دیگران سوق می‌دهند.

نظریه نهادی چه چیزی را توضیح می‌دهد؟

تعریفدر بحث هم‌شکلی نهادی، بررسی می‌شود چگونه فشارهای اجباری، فرایندهای تقلیدی و فشارهای هنجاریِ حرفه‌ای می‌توانند سازمان‌های یک میدان را مشابه‌تر کنند.

این سازوکارها می‌توانند هم‌زمان حضور داشته باشند. همچنین شباهت، لزوماً نشانه ناکارآمدی نیست؛ نکته این است که نباید کارایی را صرفاً از فراگیری یک رویه نتیجه گرفت.

.webp” alt=”نظریه نهادی و سه سازوکار هم‌شکلی اجباری، تقلیدی و هنجاری سازمان‌ها” width=”۱۶۰۰″ height=”۹۰۰″ />

مثال کاربردی: ارزیابی‌ای که برای مسئله دیگری طراحی شده

مثالیک شرکت فرضی، روش ارزیابی سازمانی مشهور را کپی می‌کند؛ اما نقش‌ها، کیفیت داده و اختیار مدیران آن متفاوت است. پس از اجرا، فرم‌ها تکمیل می‌شوند، ولی گفت‌وگوی عملکرد بهتر نمی‌شود.

پیش از کنارگذاشتن کل روش، باید پرسید چه مسئله‌ای قرار بود حل شود و کدام سازوکار آن مفید است. شاید اصل گفت‌وگوی منظم قابل استفاده باشد، اما فرم، تناوب یا شیوه امتیازدهی به بازطراحی نیاز داشته باشد.

مدل وارویک برای بررسی زمینه و چارچوب گست برای تفکیک اقدام از پیامد، مکمل این تحلیل‌اند.

• مشخص کنید چه چیزی الزام واقعی است.
• اصل روش را از شکل اجرایی آن جدا کنید.
• پیش‌نیازهای موفقیت را بررسی کنید.
• پیامد واقعی را پس از اجرای محدود بسنجید.

هشدارنظریه نهادی را به این گزاره تقلیل ندهید که «همه سازمان‌ها کورکورانه تقلید می‌کنند». موضوع، تحلیل فشارها و انتخاب‌هاست، نه تمسخر الگوبرداری.

خلاصه

نظریه نهادی کمک می‌کند میان دلیل پذیرش یک رویه و شواهد اثربخشی آن تفاوت بگذاریم. رویه مشهور نیز باید به مسئله و شرایط واقعی سازمان پاسخ دهد.